دو فعل تمامى عدل ظاهر مىشود و ثناء مطلق متوجه حضرت الوهيّت مىشود كه : وَ قُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْحَقِّ وَ قِيلَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ « 1 » و الحمد للّه ربّ العالمين . * * * بسم اللّه الرّحمن الرّحيم مكتوب 180 - [ اى توانگران ! اگر فقرا نبودندى راه شما به خداى عزّ و جلّ بسته بود ] ( من الفقير عبد اللّه قطب بن محيى الى وليّى فى اللّه و حبيبى الامير ركن الملّة و الدّين حسن ) . چون ميسر نيست كه فقرا را همچون خود زيانند براى قلّت مال و كثرت فقرا ، خود همچون فقرا مىبايد زيست ، كه هيچ نزد خداى عزّ و جلّ احبّ نيست از مواسات با فقرا ، و سيرت اويس آن بوده كه شب هرچه داشتى صدقه كردى و گفتى خدايا اگر كسى از برهنگى يا گشنگى هلاك شود بازخواست از من مكن كه آنچه من در دست داشتم بذل كردم . مبارك ماه كه رمضان است ، ماه تشبّه اغنيا است به فقرا ، اى توانگران ! آنچه شما در اين يك ماه مىكشيد درويشان هميشه به آن مبتلااند ، بر فقرا رقّت آوريد و بدانيد كه مهر خداى عزّ و جلّ با فقرا است و ضعفا ، و اگر خواهيد كه مثل خود و مثل فقرا نزد خداى عزّ و جلّ بدانيد ، تأمّل كنيد در حال فرزندان كوچك و فرزندان بزرگ ، مهر و رحمت و رقّت مادران با فرزندان كوچك است كه ضعيف و ناتوانند . مهر خداى عزّ و جلّ بر فقير ، آن‌چنان جوشان است كه مهر مادر بر فرزند شيرخواره ، لطف خدا دايه ايشان است ؛ زينهار كه بر ايشان ستم مكنيد كه چون فقير و يتيم و هر ضعيف را آزار كنند ، عرش خدا بلرزد ، به دست خود طعام به فقيران دهيد و

--> ( 1 ) . سوره زمر ، آيه ، 75 « ميانشان به حق داورى مىگردد و گفته مىشود سپاس ويژهء پروردگار جهانيان است » .